นายอู๋ป่วย

 

 

วันนี้วันพ่อ ไปอยู่โรงพยาบาลทั้งวัน ก็นายอู๋ป่วยอาหารเป็นพิษเหมือนเข้าโรงพยาบาลครั้งที่แล้ว คราวนี้ยังร้องโหวกแหวกเสียงดังเหมือนเดิม

 

หลอกล่อสักพัก ก็ลืม

 

สักพัก ก็ร้อง บอกน้ำเกลือมันแน่น

 

เดี๋ยวร้อง เดี๋ยวลืม ปากเปราะ ขี้กลัวมาก

 

ลืมๆ หน่อย เล่นรถที่โรงพยาบาลเตรียมเอาไว้ เหมือนรถในห้าง แล้วมีที่แขวนน้ำเกลือ มีคนเข็น ค่อยยังชั่ว

 

เด็กอะไร้ พูดตั้งแต่เช้ายันเย็นไม่หลับไม่นอน

 

นี่หายกลับบ้าน บ่นจะไปทะเลต่อ ถามเราว่า ทะเลไม่มีปิดใช่ไหม อย่างงั้นก็ไปได้เลยน่ะสิ ป่วยไม่วายอยากเที่ยว

 

ความฝันที่มองด้วยตา ช่างสวยงามกว่าความฝันที่หลับตามอง
ทะเลไม่มีปิดใช่ไหม เด็กถามได้น่ารักเชียว
000315
6 ธ.ค. 2548 เวลา 13:56 น.

:)


000647
:)
6 ธ.ค. 2548 เวลา 21:43 น.
You cuodln't pay me to ignore these posts!
Carlos
12 พ.ค. 2556 เวลา 14:31 น.
Four score and seven minutes ago, I read a sweet arecilt. Lol thanks
Claudio
2 ต.ค. 2558 เวลา 13:40 น.
It's a joy to find soomene who can think like that
Chris
2 ต.ค. 2558 เวลา 13:59 น.
Geez, that's unbeaievlble. Kudos and such.
Analee
22 ธ.ค. 2558 เวลา 03:36 น.
Super exicetd to see more of this kind of stuff online.
Development
22 ธ.ค. 2558 เวลา 03:52 น.
At last, sonmeoe who comes to the heart of it all
Giena
22 ธ.ค. 2558 เวลา 05:39 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic