เวทมนต์

 

 

เมื่อวานไปดู ต้อล มิว พาส ที่ jungle dance

 

เลยรู้สึกอย่างหนึ่งว่า

 

รายการ af เหมือน เวทมนต์ ช่วงเวลาที่น้องๆ อยู่ในบ้านมีเวทมนต์อะไรบางอย่างให้เราติดตาม อยากรู้ว่าน้องจะรอดอยู่ต่อใน week ต่อๆไปไหม ยิ่งคนที่เชียร์ยิ่งอยู่ยาวยิ่งอยากให้ได้ที่หนึ่ง ลุ้นกันปวดตับเลยทีเดียว

 

เผอิญฉันไม่เคยมีความรู้สึกว่า คนที่เชียร์ออกก่อนรอบสุดท้าย เพราะ อ๊อฟปองศักดิ์   พัดชา   ต้อล อยู่จนจบหมดทุกคน 

 

พอน้องๆ ออกมาจากบ้าน หนึ่งปีแรก ก็ตามไปฟังตามคอนเสิร์ต ต่างๆเพราะ อยากเห็นตัวจริง ใช่คนเดียวที่เราเชียร์ตอนอยู่ในบ้านหรือเปล่า

 

แต่พอขึ้นที่ปีสอง af ปีถัดไปมา ความสดของคลื่นรุ่นใหม่ คราวนี้แค่ซื้อเทป ฟังตาม ทีวี วิทยุ เปลี่ยนฐานะจากแฟนคลับเป็นแฟนเพลง

 

ถ้าน้องๆประสบความสำเร็จ แบบ ออฟปอง คุณว่าน พัดชา ในแง่การเป็นนักร้องนะ คนเชียร์อย่างเราก็จะปลื้มใจ และดีใจที่คนที่เราเชียร์ประสบความสำเร็จ ถีงไม่ต้องเห็นหน้า ก็เป็นกำลังใจให้

 

ที่รู้สึกว่า เวทมนต์ของนักล่าฝัน เริ่มหมดไปตามปีที่เพิ่มขึ้น เพราะ ฟัง พาสพูดกับแฟนคลับ เพราะคนที่มาแล้วใส่เสื้อแฟนคลับ เคยเป็นแฟนคลับพาส แล้วมาเชียร์มิวสิกแทน

ส่วนผับที่เคยแน่นๆครั้งแล้วๆมาแต่มาจัดตรงกับคอนสดaf5 ดูโหรงเหรงจนรู้สึกได้ มันรู้สึกสงสารยังไงไม่รู้

 

แต่คอนเดี่ยวต้อลเค้าแน่นอนอยู่แล้ว เต็มทุกรอบ ก็น้องทำคอนสนุก talk show เด่น ประมาณนั้น สมัยนี้จะร้องอย่างเดียวแล้วหลับ เอ้ย แล้วเลิกก็ไม่ได้แล้ว

 

พอดูคอนจบ ยังบอกจุ๋มเลยว่า เวทมนต์มันเริ่มหายไปบ้างแล้วนะ เพราะเรารีบมุ่งกลับบ้านไปดูคอนสด af 5 ฉันลุ้นน้องกู๊ด กลัวออก ถึงน้องจะร้องดี แต่ยังไม่ทะลุกรอบของตัวเองก็เหอะ ฉันนี่เชียร์ใคร มักจะเสียงดี แต่ต้องหาทางทะลุกรอบทุกคนเลย

 

พอน้องหนิมออก เสียดาย ความหวังที่ af 5 ที่จะเป็นผู้หญิงห้าคนสุดท้ายคงหมดลงแล้วหล่ะ

 

      

 

 

ความฝันที่มองด้วยตา ช่างสวยงามกว่าความฝันที่หลับตามอง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic