โจโจ้ซัง

 

ไปดูมาแล้ว

โจโจ้ซัง

ขอวิจารณ์กับเขาบ้าง แต่เป็นการวิจารณ์แบบเอียงสุดๆ หาความเป็นธรรมไม่

 

ขอบคุณคุณ anight สำหรับทางไป และที่จอดรถที่ตึกชาญ2 เราเข้าไดคุณไม่ได้ lock จ้ะ

 

เพิ่งรู้ว่า จากบ้านไป M theater อยู่ห่างจากบ้านใช้เวลาขับรถ 10 นาที

 

ไปถึงยังไม่ห้าโมง เรามาเริ่มกันด้วยร้าน sekisei อาหารญี่ปุ่นชั้นใต้ดิน ที่ลดน้ำหนักตบะแตกด้วย คาเร่ไรสึ ข้าวหน้าแกงกระหรี่ กับไก่ทอดกรอบ

เราเริ่มละครเวทีด้วยกลิ่นไอญี่ปุ่น ตบด้วยชาเขียวเย็นๆ เข็ดแล้วก่อนไปดูคอนเสิร์ท ละคร ท้องต้องอิ่ม ไม่งั้นทรมานที่ว้ diet ของดชั่วคราว

 

ไปต่อที่ ลาเต้เย็น สตาร์บัค สบตากับ สตรอเบอรี่เฟรชครีมเค้ก ใจจะขาด ต้องตบด้วยกาแฟ ไม่งั้นมีง่วง

 

เข้าไปที่ m theater or ละครกรุงเทพเก่าที่ปรับปรุงใหม่ เห็น bread papa อยากกินๆๆ

ถึงเวลาพอดี เรามีบัตรทอง bank กรุงศรีจะไป meet and greet เค้าว่าหมดเวลาแล้วไปดูละครกันดีกว่า

 

นั่งหน้า ตอนแรกด่าไอ้ปิ๋มกันว่า ต้องแหงนคอมอง ที่ไหนได้ ปิ๋มมันก็ว่า เวลามันจองคอนต้อลไม่เคยนั่งหน้าเลยคราวนี้ขอที แต่ กลับ ดีมากๆ เห็นชัดแจ๋ว เหมือนเล่นให้เราดูส่วนตัว ไม่เห็นคอคนข้างหน้า คุ้มมาก

 

ตอนเริ่มเรื่อง เป็น bar ชื่อ butterfly สมัย 2010 แหมๆๆ นึกว่ามาดูละครผิดเรื่อง dancer เต้น มูเรงก์ รูจ ค้างอยู่ตรงหน้าพอดี rate pg ja

 

เกริ่นเรื่องนิดนึง อันนี้ spoil ของแท้

คือ เจ้าโกโร่ อ๊อฟ af2 มาที่บาร์ แล้วเอามีดโบราณที่เขียนว่า เกียรติสำคัญสุดประมาณนี้ แล้วเรียนตาว่านว่า พิงเกอร์ตัน พร้อมกับเล่าเรื่อง โจโจ้ซัง ตาโกโร่เหมือนตาแต่อายุเป็นร้อยปี ดีดี บ้าบ้า กึ่งมีเวมมนต์หน่อยๆ อ๊อฟเล่นบทนี้ได้ดีมากน่าสนใจ เป็นตัวดำเนินที่ดี ไม่ยัดเยียด

 

ย้อนไปที่ นางาซากิ ที่เรียนมาว่า ระเบิดปรมาณู ลงที่นี่นี่นา มีเกกิชาสาวงามนาม โจโจ้ซัง ตาว่าน นายทหารอเมริกัน หวังพิชิตสาวงามสุดของเมื่องนี้ ที่โจษจันวัน แม้เงินมากอง เจ้าชายยามาโดริต้อลมาชอบก็ไม่ยินยอม ทำตัวเป็นดอกไม้สวยหอมลอยทวนลมอยู่

ตาพิงเกอร์ตัน อเมริกันหนุ่ม อยากเอาชนะ เงินซื้อได้ทุกอย่าง และคงคิดว่า ถ้าได้พิชิตสาวงามของญี่ปุ่น จะได้พิชิตญี่ปุ่น ก็เลยพยายามตื้อจนสาวเจ้าใจอ่อน แต่ดูเหมือนว่านเล่นไม่รักมิ้นเท่าไหร่เลย แต่มิ้นท์ สวยน่ารักสมกับเป็นสาวงามแห่งยามาซากิตัวจริง

ส่วนตัวประกอบเกอิชา สาวอิม ปุยฝ้าย บรูน่า เล่นได้น่าหยิกน่าตบมาก เป็นสีสันของเรื่องดีทีเดียว แต่ฉันชอบยัยเกอีชาอ้วนที่ถูกโหวตออกจากบ้าน ที่น้ำหนัก 43 ตันน่ะ น่ารักดี   

เรื่องก็ดำเนินมาเรื่อยๆแบบรู้ๆกัน โจโจ้ซังก็รัก ก็รักฝรั่ง คนบ้านเดียวกันอย่างเจ้าชายเธอก็ไม่ชอบ เจ้าชายก็มาสยบอยู่ก็ไม่สน  นี่ก็เป็นเรื่องปกติของผู้หญิงอยู่แล้ว อะไรที่ได้มาง่ายๆ มาหงอให้เรา ไม่ชอบหรอก ชอบแบบดีดีแลวๆคละกันไป เวลาปฎิเสขผู้หญิงถึงชอบบอกว่า ดีเกินไปไง อีกฝ่ายก็งงว่า ดีเกินไปมันไม่ดีตรงไหน ความจริงก็คือ มันน่าเบื่อ ไม่เร้าใจ อุอุ

ต้อลเล่นเป็นเจ้าชายได้สง่า ดูเศร้า inlove แต่ ดูอ่อนแอ อ่อนโยน แต่ก็มีความเป็นเจ้าชายเฉียบขาดอยู่ในตัว หลายอารมณ์ แบบว่า เล่นดีขนาดละสายตาไม่ได้จริงๆ สายตาต้อลแน่นอนมาก บอกความรู้สึกสุดๆ ช่วงเบรคเรามา เม้าส์กันว่า เพราะเราชอบต้อลเราเลยว่าต้อลเล่นดีหรือเปล่า ปิ๋ม กับ อิงค์ บอก ไมใช่ น้องเล่นดี จุ๋มบอกว่า รักน้องเหมือนเดิม อะไร ไหนว่า เลิกตามดูต้อล กลับเป็น tol fever กันใหม่ แถมจะตามไปดูคอน ต้อลวันที่ 4 oct ต้อลแพงอีกต่างหาก แล้วก็จะดูต้อลกันอีกรอบ นั่งหน้าเหมือนเดิม เอาแบบร้องสุกี้ยากี้ เห็นแต่ขากับคางเพราะว่าแหงนดูต้อลกันอีก อืมม์ fever กันจริงๆ จุ๋มโทรมารบเร้าพรุ่งนี้จะไปจองอีกวันที่ 29

แต่ไม่วาย อิงค์ กับ ปิ๋ม มันว่าต้อลหลังค่อม ผอม เลยไม่สง่าเท่าที่ควร ยังมีติ ฉันเถียงว่าไม่จรี้ง มันก็ว่าฉันเข้าข้าง แหม แต่มันอยากดูทุกรอบ เชื่อเลย   เอาเป็นว่าต้อลเล่นได้จน อิงค์กลับมาชอบต้อลได้เหมือนเดิม ลืมเรื่องเหวี่ยงๆไปเลย ที่สำคัญต้อลร้องเพลงได้ เพราะมากกก ทุกเพลง ชอบต้อลร้องเพลงมากมาย ฟังแล้ว อยากกรี๊ด

 

สำหรับมิ้นท์ ขอชมเชยสำหรับบทโจโจ้ซัง  เธอดู สวย บอบบาง นุ่มนวลแต่แฝงความเข้มแข็งสมเป็นลูกซามูไร เป็นแม่ที่อบอุ่น เป็นเกอิชาที่มีความขมขื่นในใจลึกๆ แต่ก็มีเกียรติ เป็นผู้หญิงที่รักผู้ชายเหลือเกิน เธอเล่นได้ อารมณ์รัก เศร้า เข็มแข็ง งานนี้ต้องยกให้มิ้นท์เค้าจริง

แต่ ฉันไม่ชอบโจโจ้ซัง การตัดสินใจฆ่าตัวตายของเธอ เป็นการกระทำที่หนีปัญหา และตามหลักศาสนาถือว่าเป็นบาป ผู้หญิงหนึ่งคน ฉันคิดว่า ลูกเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ถึงเราจะจน เราก็ควรเลี้ยงลูก ไม่ทิ้งลูก ถึงแม้ว่า จะคิดว่าตัวเองจน เลี้ยงลูกได้ไม่ดีเท่า ฝ่ายชายที่รวยกว่า แต่ความอบอุ่นทางจิตใจสำคัญว่าเงินทองมากมายนัก ห่วงลูกจริงๆย่อมไม่ฆ่าตัวตายหนีปัญหา

 

ก็อย่างว่า วันประมูล เธอไม่รักดีดั้นไม่เลือกเจ้าชายยามาโดริต้อล ถ้าเลือก ทุกอย่างก็ happy ending แล้ว  ดี เราก็ไม่ยอมยกน้องต้อลให้ใครง่ายๆเช่นกัน เอาแบบอิมดีกว่า ถ้าฉลาดให้เลือกสองคนเลย ถูกจ้า

 

พะแพง เล่นเป็นเคทได้ ไม่สง่า ไม่มีมาด ไม่น่าเชื่อว่าเป็นลูกนายพลแห่งทัพอเมริกา เธอดูเหมือนเด็กสาวพะแพงคนเดิมใส่ชุดฝรั่ง บุคลิกพะแพงยังติดอยู่ให้เห็น ตอนร้องเพลงกับโจโจ้ซังเรื่องขอลูก กับโจโจ้ซัง เสียใจว่าสามีมีภรรยาแล้ว กับ เคทรู้ว่าสามีรักคนอื่นมากกว่าตัวเอง ทั้งสองคนน่าเศร้าพอกัน แต่มิ้นท์ ทำได้น่าเศร้าและน่าเห็นใจมากกว่า 

 

ว่าน งานนี้ ไม่น่าประทับใจเท่าที่ควร เหมือนว่านตามน้ำ แถมตอนจบเอาเมียมา พอจะไปขอลูกจากโจโจ้ซังเพราะเมียตัวเองมีลูกไม่ได้ กลับอยากหนีปัญหาอยากกลับอเมริกา เหมือนว่านเล่นไม่สุด น่าเสียดายโอกาส

 

ต้า น่าทึ่ง ดูเท่ในชุดนินจาปีกกว้าง กับดาบซามไรในการพิทักษ์เจ้าชาย ต้าดึงความโดดเด่นมาอยู่กับตัวเองได้เยอะทีเดียว

 

ย้อนมาที่อ๊อฟ ที่โดนคำสาบจากโจโจ้ซังว่า ถ้าไม่รู้จักคำว่ารักแท้ ขอให้อยู่ทรมานเป็นร้อยปีอย่าได้ไปเกิด ตอนที่อ๊อฟล่าเรื่องโจโจ้ซังจบ แล้วกลายเป็นเถ้าหายไป เสียงของอ๊อฟเป็นเสียงที่เข้าใจรักแท้ได้ดีมากเลย ปรบมือให้อ๊อฟอีกคน

 

sorrow ลูกของโจโจ้ซัง น่ารัก น่าสงสาร ดูไปก็คิดว่า แม่หนูต้องตาย ฉันก็เริ่มร้องไห้ตั้งแต่โจโจ้ซังบอกว่า ที่ตั้งชื่อลูกความหมายอย่างนี้ เพราะจะรอพ่อมาตั้งใหม่ ฉันก็เริ่มร้องไห้ตั้งแต่น้องออกจนจบ จุ๋มบอกว่า ยังไม่ทันเศร้าทำไมรีบร้อง ฉันเลยว่า ดูเด็กกับหมาเศร้าไม่ได้เป็นจุดอ่อนของฉันเลย จุ๋มเลยว่าคราวหน้าเอาผ้าเช็ดหน้ามา อย่าใช้เลยทิชชู่ ไม่พอ ตอนไปทานอาหารญี่ปุ่น ฉันบอกว่าจะไม่ร้องเพราะกรีดตามากลัวเลอะ แต่ห้ามไม่ไหว เลยทำให้รู้ว่า มาจอริก้า มาสคาร่า กับ eye liner ของ in2it ไม่แพนด้า ของเค้าดีจริงๆ

 

ตอนตบมือเราเรียก ตัวเล็กๆ มาเอาขนมให้ด้วย น้องโซโร่ ดีใจใหญ่

 

ดีนะงานนี้ไม่ซื้อดอกไม้ให้ต้อล ขนกลับบ้านไม่รู้จะขนหมดหรือเปล่า สวยๆแพงๆ ทั้งนั้น

 

น้องข้างหลังร้องสะอึกสะอื้นมากกว่าฉันอีก สักพักจุ๋มก็ร้องตาม เห็นไหมล่ะ

 

โอ้ย ง่วง ไปนอนดีกว่า ยังมีปองเล่นดีมาก ตาหลวงจีนญี่ปุ่น ที่ร้องคนทรยศ ดีสุดๆ ออกมายังร้องได้เลย แล้วก็เกือบโดนตาแก่ถุบน้ำลายใส่โจโจ้ซังมาทางเราเกือบโดนหัวแน่ะ

 

ดูจบเจอคุณก้อง ชมไป แล้วไปดูต้อลที่รถ แฟนคลับเยอะมากเช่นเดิม ต้อลก็ดูร่าเริงดี กางเกงวอร์มเก่าๆ เสียลุคเจ้าชายผ้าถุงเลย ยังไงก็หล่อละนะ อยากถ่ายรูปกับต้อล ไม่มีกล้อง แล้วก็คนเยอะมาก คงไม่ได้ถ่ายรูปกับต้อลอีกแล้วหล่ะ เข้าไม่ถึงเช่นเคย ตอนนี้จำหน้าแฟนคลับต้อลได้แล้ว เหนียวแน่นจริงๆ  

 

ขอตั้งข้อสงสัยกับการปรบมือกับละครเวที ปกติจบองก์ถึงปรบ นี่ ร้องเพลงจบตบมือ เข้าใจผิดระหว่างคอนเสิร์ทกับละครเวทีหรือเปล่าเนี่ย

 

ง่วง ไปนอนหล่ะ วันนี้ละครสนุกเลยเขียนได้เยอะเลย

 

 

 

 

ความฝันที่มองด้วยตา ช่างสวยงามกว่าความฝันที่หลับตามอง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic