แพงต้อล

 

 

วันที่ 19

 

วันดีวันสนุกอีกวัน ไปดูคอนเสิรท์ af น้องสาวจอมแก่นน่ารัก พะแพง กับ พี่ชายนายต้อล

 

ที่ hub 5 รัชดาซอย 8  อีกแล้ว

 

ก่อนไปจุ๋มบอกให้ออกมาทานส้มตำที่ร้าน อร่อยแน่ๆ ก่อน ออกทีวีด้วยนะ รีบออกจากบ้าน บึ่งมาทันที ร้านนี้อยู่ตรงรัชดาตรงข้ามคาร์ฟูร์

มาถึง จุ๋มกับ บี อิ่มไปแล้วชุดใหญ่

เราก็เลย สั่งส้มตำปู ตับหวาน ไก่บ้านทอดเกลือ

ส้มตำที่นี่ ออกหวานเชื่อมทุกจาน คนตำต้องดุแน่ๆ อันนี้บีบอก

แต่ ตับหวาน กับ ไก่ อร่อย

เดี๋ยวนี้ก่อนไปคอนต้องไปหาอะไรทานก่อน จะได้ดูอย่างไม่ทุรนทุราย

 

ต่อด้วย กาแฟ twenty-nine  อะไรสักอย่าง เอา ลาเต้ มอคค่า เย็นใส่วิปครีม  จุ๋มให้ เอาช้อนมาตักวิปครีมทานก่อน ฉันบอก ไม่เอา ฉันไม่ทานวิปครีม

จุ๋มด่า อี... แล้วแกจะสั่งวิปครีมมาทำ ... ทำไม

อุอุ แกไม่เข้าใจฉันหรอก ฉันสั่งมาเขย่าให้วิปครีมละลายลงไปในเนื้อกาแฟ มันจะได้นุ่มเล็กน้อย ไม่มันเอียนแบบวิปครีม

 

มันมองมาอย่างไม่เข้าใจ กินกาแฟหมดเหลือแต่วิปครีมก็ทิ้งแก้ว

 

 

มาพูดถึงคอนบ้าง

สรุปกับจุ๋มว่า คอนที่เราไม่คาดหวังมักเป็นคอนที่สนุก

 

เช่นคอนนี้เป็นต้น

 

พะแพง สาวน้อยน่ารัก ยิ้มเก่ง ยอมพี่ชาย ให้เห็นก็น่าเอ็นดู แล้วก็เป็นผู้หญิงที่ร้องเพลง ทำท่าทำทางแล้วเท่เป็นบ้า

ต้อล กัดน้องน้อยกว่าคนอื่น มีว่า กระแดะคำดียว พยายามจะให้คนกรี๊ดตลอดเวลา วันนี้ ต้อลมีขอร้องให้คนดูทำอะไรต่ออะไร น่ารัก มีไหว้ พูดคำว่าผมด้วยนะ  ก็เลยทำตามเป็นบางส่วน จุ๋ม ยอมแม้กระทั่งร้อง โห่ฮิ้วให้น้องเลย

 

บีหันมาชมต้อลตลอด ว่า ร้องเพลงเพราะ พูดเก่ง ตลก ทำคอนสนุก

เล่นเอาฉันปลื้ม อ้าว ไม่ได้ชมฉันนิ ชมเจ้าต้อลต่างหาก ก็เลยชมกลับไปว่า บีน่ารักจัง

 

แต่มีตอนหนึ่ง ที่ว่าใครที่พูดไม่ตรงกับใจ เกลียดมากๆ ด่าใครฟ่ะ

 

 

ที่หัวเราะไม่หยุด ก็ตอน โห่ ฮิ้ว แยก ซ้ายขวาแล้วก็ตรงกลาง ขวาซ้าย เค้าโห่เก่ง แต่ตรงกลางน่ะสิ จะไหวไหมนี่ แอบเครียด เพราะไม่ได้ทำ แต่ก็ผ่านจากบ้านพะแพง เสียงดังมาก เก่งจัง ตอนนี้ พะแพง ร้องโห่จนแทบจะไมไหว หลุดขำกลิ้ง แถมจะให้ต้อล ฮิ้วแทน ต้อลก็ไม่ยอม จะให้คนด้านหน้า ฮิ้วให้ได้ รวมทั้งแม่และเพื่อนด้วย ขำจนเหนื่อย

 

เพลงวันนี้ ดีจัง ร้องดีทั้งคู่ แต่ที่สุดยอดที่สุด มาแล้วคุ้มด้วยเพลงๆนี้

ใจกลางความเจ็บปวด ต้อลร้องเพราะมากกกกกกกกกกกกก ชอบมาก จนบอกกับจุ๋มว่า เราไปดูคอน บี เครสเซนโด้กันเถอะ โดนมันว่าว่า รอดูเดี่ยวน้องเท่านั้นปรายตามาว่าฉันเล็กน้อย แหม ก็ดูน้องอยู่แล้วแหล่ะ

 

       

 

วันนี้จอดรถถัดจากเจ้าต้อลสามคัน แต่ไม่ได้ส่งอะไร คนเยอะมองอะไรไม่ค่อยเห็น ดูคอนก็อิ่มใจแล้ว

 

 

เป็นคนสุดท้าย ที่ได้รู้ความจริง
เมื่อที่ฉันนั้นถูกเธอทิ้ง คนโง่ที่เพิ่งจะเข้าใจ
เรื่องเธอและเขา เก็บอยู่นานเท่าไร
มาเฉลยเอาในตอนท้าย กับตาตัวเองจนซึ้งใจ

ถูกทำร้ายโดยคนรัก เจ็บแค่ไหนต้องพร้อมเข้าใจ
อยู่กับแผลเธอให้ไว้ กับความทรมานอยู่ข้างในนี้

อยู่ตรงกลางใจ อยู่ที่ใจกลาง ความเจ็บปวดรวดร้าวที่มี
ไม่เคยคิดเลยสักนิด ว่าชีวิตต้องมาพบจุดจบอะไรอย่างนี้
เจ็บแต่ยอมไป ปล่อยวางดวงใจให้กับคนที่เขาต้องการ
เธอจากไปแล้ว เหลือเพียงความอ้างว้าง

แค่เพียงระบาย ก็ยังร้องไม่ออก
เศร้าจนลึกเกินจะดึงถอน อาการคนมันยังช้ำใน
คงมีสักวัน แต่ไม่รู้เมื่อไร ที่ตัวฉันมันจะยืนไหว
ไม่ยอมเป็นใครที่โง่งม

ถูกทำร้ายโดยคนรัก เจ็บแค่ไหนต้องพร้อมเข้าใจ
อยู่กับแผล เธอให้ไว้ กับความทรมานอยู่ข้างในนี้

อยู่ตรงกลางใจ อยู่ที่ใจกลาง ความเจ็บปวดรวดร้าวที่มี
ไม่เคยคิดเลยสักนิด ว่าชีวิตต้องมาพบจุดจบอะไรอย่างนี้
เจ็บแต่ยอมไป ปล่อยวางดวงใจให้กับคนที่เขาต้องการ
เธอจากไปแล้ว เหลือเพียงความอ้างว้าง

คงมีเวลา ให้พอจะเรียนรู้
ให้กลับมาอยู่ดูแลตัวเองอีกครั้ง

อยู่ตรงกลางใจ อยู่ที่ใจกลาง ความเจ็บปวดรวดร้าวที่มี
ไม่เคยคิดเลยสักนิด ว่าชีวิตต้องมาพบจุดจบอะไรอย่างนี้
เจ็บแต่ยอมไป ปล่อยวางดวงใจให้กับคนที่เขาต้องการ
เธอจากไปแล้ว เหลือเพียงความอ้างว้าง

 

 

ความฝันที่มองด้วยตา ช่างสวยงามกว่าความฝันที่หลับตามอง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic