หลี่ผี คอนพะเพ็ง

ที่มี trip นี้เพราะพี่กุ้ง อยากมาก็แกดู tv ว่า เค้าว่ากันว่าเหมือนไนเองการ่า


ก็เราเคยไปเห็นของจริงมาแล้วนี่นา

จะว่าไป trip นี้ไม่ได้อยากมา แต่มีคนอยากให้จัด ก็เลยทำ ว่าง่ายดีไหม
จริงๆแล้ว ฉันชอบไปเที่ยวไหนต่อไหนช่วงวันเกิดอยู่แล้ว

มาเข้าเรื่อง tour ของคุณสมจิตต่อ

หลังจากนั่งรถโขยกเขยก กันได้สักพัก ก็ถึงทางที่แคบลงแล้วก็เป็นลานจอดเล็กๆ นั่นหล่ะทางเข้า หลี่ผี คนละ 40 บาท


เดินผ่านสะพานข้าวน้ำตกแบบลำธารเล็กๆ แล้วก็มีขายของที่ระลึก แต่ วันเราไป มีแต่ กล้วยปิ้ง


เจอซุ้มต้นไผ่โค้ง เป็นทางเข้ายาว สวยดี ชอบ ถึงวันไปจะดูเแล้งๆนิดๆ

 

อีกนิดก็เจอ หลี่ผี วันที่เราไป เป็นวันน้ำน้อย เพราะหน้าหนาว เลยเห็นเกาะเก่งชัด

 

 


ดูประวัติสักเล็กน้อย

 

น้ำตกหลี่ผี   หรือ ตาดสัมพะมิตร ตั้งอยู่ที่ดอนคอน เป็นน้ำตกหลี่ผี ที่ไหลผ่าน กลางแม่น้ำโขง ไหลรวมกันมา จนรวมกันเป็นแรงแม่น้ำกระทบ เกาะ หรือที่เรียกว่า มหานที สี่พันดอน แก่งหินต่าง ๆ อันเกิดจากพื้นของแม่น้ำโขง ได้เกิดการยุบตัวลง เป็นหลุม และเกิดผาสูง ประมาณ 15 ถึง 20 เมตร ทำให้สายน้ำที่ไหลตกลงมาเป็น กระแสน้ำ ที่เชี่ยวกราก เปรียบเสมือนดั่ง กังหันแห่งสายน้ำ ที่มีแรงกระทบของสายน้ำ อย่างแรง คำว่า หลี่ผี แปลว่า หลี่ เป็นเครื่องมือจับปลาของชาวลาว และผี ก็ คือ ศพ ของคนที่ได้ตกน้ำตาย จากแม่น้ำโขง จะมาตก และติด กับ หลี่ ของ ชาวบ้านที่ หาปลาแถว ๆ นี้  รวมกัน เป็น หลี่ผี นับตั้งแต่นั้นมา น้ำตกแห่งนี้ จึงมีนาม ว่า  น้ำตกหลี่ผี

มีเครื่องมือจับปลา เป็นสัญลักษณ์ของน้ำตกนี้

 


ฝรั่งที่มา หน้าตาหล่อ สวยทั้งนั้นเลย เอ ฉันมาดูอะไร

 

รูปคุณลุงคุณป้า

 

 


ก่อนออกมาเที่ยงกว่าแล้ว แวะซื้อกล้วยปิ้ง สุกๆ หอม ๆ อร่อย แบ่งให้ลุงกับป้าฝรั่งเศสทาน แกยังชอบเลย
จริงๆ หิวกันนี่นา


กลับมาขึ้นรถ เรานั่งกระดอน ชักคุ้น ไปไกลพอสมควรไปท่าเรือดูปลาข่า หรือ โลมาอิระวดี


มาถึง วิ่งไปซื้อ โค้ก หิวน้ำ จุกกล้วยที่กินไป เวลาซื้อของที่ลาว เหมือนได้ใช้สมองฝั่งขวา เพราะต้องบวกเลขหลายหลักมาก กว่าจะเทียบเป็นเงินไทยได้ คิดง่ายๆ หมื่นสอง เท่ากับ ห้าสิบบาท


เรือที่จะไปดูปลาโลมา เป็นเรือหางยาว เค้าถามกันว่า จะจ่ายเพิ่มไปดูฝั่งเขมรไหม หรือจะดูฝั่งลาว แต่ปลาชอบอยู่ฝั่งเขมร


เค้าคุยกันจนจบ ฉันไม่สน บอก อยากได้ชูชีพ อย่างเดียวเลย

 

 

แต่ไม่มี ก็เลย บอกว่า จะขับช้าๆ แล้วเอาเชือกมาให้จับ ยังไงเนี่ย

 


ส่วนลุงฝรั่งก่อนลงเรือ ถามว่า มี crocodile ไหม แถมแกบอกว่า ถ้าไม่เห็นปลาโลมา แกไม่จ่าย


เราเลือกอยู่ฝั่งลาว เพราะกลัวได้ข่าวว่า ช่วงนี้เขมรเข้ม

วิธีแก้ของชาวลาวก็คือ เอาเรามายืนบนเก่งหินร้อนๆ รอมองดูปลาโลมา ฝั่งเขมร ลิบๆ

 

 


 

ร้อนมากก็เค้าว่า ให้มาดู ช่วงเช้า กับ บ่าย แก่ๆ ฉันมาเที่ยงกว่า คลุมหัวใส่แว่น

 

 

มีคนเห็นไกลๆ ฉันแกล้งทำเป็นเห็น ร้อนมาก จะได้กลับสักที ลุงฝรั่งก็บอกว่า ยอมจ่ายเงินเพราะร้อนตัวสุกเลย


ได้ยินเสียงเหมือนปลาโลมา เหมือนใครแกล้งทำ เฮ้ย นั่นมันเสียงเค้าจริงๆ

สักพัก เห็นหาง เห็นหัว เวลาปลาโผล่ขึ้นมา สีดำวับๆจะจับแสงอาทิตย์สะท้อนเข้าตา

สมหวังกันไป แต่เราเห็นแบบใกล้ๆมาแล้ว ตอนไปดู af ที่ safari อันนั้น เห็นชัด น่ารัก แต่หนนี้ก็ประทับใจ ก็มาถึงบ้านเค้าเลยนี่นา


ช่วงที่ดูปลาโลมา ฉันกลับขำคนที่ดู ทีแรกยืนกันดีดี หลังๆ นั่ง แถมไอ้แหม่มนั่งระหว่างลุงกับป้าอีก

ดูในรูปก็รู้ไหนคนไทย คนลาว คนฝรั่ง

 


 

กลับมาขึ้นเรือ ลมเย็นๆโชยพัดเข้าหาตัว สดชื่นหายร้อน วิวงามๆ บรรยากาศดีดี

ฉันหลับบนเรือหางยาวอีกแล้ว


เรามาถึงท่าเรือเวินคาม ที่นี่ที่ตลิ่งเป็นทรายยังกับมาทะเล แถม ละเอียดด้วย ลองถอดรองเท้าเหยียบดู สะดุ้งเลย ทรายร้อนมาก

 

เรานั่งรถตู้ต่อไป คอนพะเพ็ง เริ่มหิวกันแล้ว ก็เลยไปที่ ร้านอาหารที่คุณสมพรแนะนำชื่อ จันสะไหม

แต่ก่อนอื่นใด ไม่มีอะไรสดชื่นได้เท่ากาแฟเย็น ทานแล้ว ไม่อร่อยง่ะ ถอนคำพูดไม่มีอะไรสดชื่นเท่าน้ำเปล่าอีกแล้ว ที่นี่เสริฟกาแฟเย็นใส่จานมา

 

 

 

อ่อมปลาใส่ผักเต็มเลย อร่อยมาก หมูกระเพา ทอดนุ่มยังกะเหลา อร่อยจริงๆ

 

 

ฉันบอกที่ร้านว่า ให้คิดค่าข้าวคนขับรถด้วย เค้าไม่คิด บอกเป็นเพื่อนกับเค้า เราก็ไม่ต้องจ่าย ประทับใจคนลาวจัง


จากร้านเดินตรงไปนิดก็ถึงน้ำตกคอนพะเพ็ง ที่จุดชมวิวสองศาลา vip กับ ประชาชน ให้เข้าทั้งสองศาลา แต่ฝั่งประชาชนฮิตกว่า
เวลาดูน้ำตกผ่านศาลาที่เค้าทำ เห็นชัด แต่ดู ทื่อๆ ยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก

แต่น้ำตกก็สวยดีหล่ะนะ ไนแองการ่าน้อยๆ

 

 

 

 

 


 

น้ำตกคอนพะเพ็ง หรือ เรียก อีกอย่างหนึ่งคือ   ตาดคอน เป็น น้ำตกลาวใต้  ที่ใหญ่ที่สุด ในเขต แม่น้ำโขง ตอนใต้ และได้รับขนานนามว่า ไนแองการ่าแห่งเอเชีย  ซึ่งน้ำตกนี้ยากที่คนมนุษย์จะข้ามไปได้ จากกำแพงที่ธรรมชาติที่สรรสร้างขึ้น ก่อนจะเข้าชมน้ำตกเราก็ได้ยินเสียงน้ำตกมาแต่ไกล น้ำตกคอนพะเพ็งเป็นน้ำตกที่สวยงามและยิ่งใหญ่ ซึ่งการชมน้ำตกที่สวยงามนั้น จะต้องชมที่ศาลาจุดชมวิวที่ทางอุทยานได้สร้างขึ้น น้ำบริเวณนั้นไม่เหมาะแก่การเล่นน้ำ เนื่องจากกระแสน้ำไหลแรง และมีโขดหินแหลม ภายในบริเวณน้ำตกคอนพะเพ็ง และเชื่อกันอีกว่า บริเวณเกาะบนน้ำตกคอนพะเพ็ง ยังมีพันธุ์ไม้ชนิดหนึ่ง ชื่อว่า ต้นมณีโคตร ซึ่งไกด์ชาวลาวบอกว่า ถ้าใครได้กินผลนั้นก็จะมีชีวิตยืนยาว แต่ไม่มีใครกล้าฝ่าลำน้ำอันเชี่ยวกราดได้

 

แถวนี้มีของขายเยอะก็เลยซื้อเสื้อยืดลาวมาใส่นอน  แล้วก็ขึ้นรถกลับปากเซ หลับยาวมาอีกสองชั่วโมง วันนี้หลับได้หลับดี


กลับมาดูพระอาทิตย์ตกที่โรงแรม เห็นเป็นแสงสุดท้ายมากกว่า

 

 

 

วันนี้เราเลือกทานข้าวเย็นในโรงแรม เพราะเมื่อยมาก แต่ก็ได้ shopping ที่ร้านค้าใต้ถุนโรงแรม เค้าเขียนว่า ราคาเท่าในตลาด เวลารูดการ์ดในลาวเค้าคิด rate เป็น us dollar แพงใช่ย่อย พี่กุ้งได้ผ้าถุงไหมสวยๆด้วย


มื้อเย็นสั่งคนละอย่าง มี สปาเก็ตตี้คาโบนาร่า ใส่แฮม เยอะมาก อร่อยดี ข้าวผัดสัปรดก็อร่อย  พี่กุ้งสั่งเฝอ มีสลัดลาวมาเป็นผัก ทุกอย่างเยอะหมด ทานกับน้ำพันซ์ ราคาทั้งสิ้น 370 บาท

ระหว่างทานดูละครช่องเจ็ดกับช่องสามสลับกันไป ในห้องอาหารที่นี่เปิด tv ไทยทั้งวัน


อิ่ม หลับสบายอีกแล้ว

 

 

 

 

มีเรื่องน่ากลัวนิดหนึ่ง ตอนเย็นในวังนี้ลมพัดแรงมากๆ ยิ่งช่วงซอกตึกยิ่งแรก ตอนนั้นเดินมา ต้นไม้นิ่งสงบ แป๊บเดียว ลมพัดแรงจนต้นไม้เอนเกือบนอนเลย แล้วบรรยากาศ วังๆ มันก็เลย หลอนๆเล็กน้อย ดีนะเป็นคนนอนหลับง่าย ไม่ฝันด้วย

 

 

       

 

ความฝันที่มองด้วยตา ช่างสวยงามกว่าความฝันที่หลับตามอง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic