ฉีดยา

วันนี้ไร้สาระ

 

เพิ่งประชุมเครียดกลับมากบ้าน

 

ขอระบายอารมณ์หน่อย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด

เครียดดดดดดดดดดดดดดด

 

 

ตรวจร่างกายประจำปีมาอีกแล้ว ของโรงบาลจุฬา

 

ไปเจาะเลือดมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว โชว์ผลเลือด...........ปกติ

 

โดนว่าเช่นเคย กินขนาดนี้ ไม่มีโคเลสเตอร์รอล ไตกรีเซอร์ไลน์ ยูลิก แต่เกร็ดเลือดต่ำ เป็นมาตั้งแต่เกิด

 

วันนี้ไปวัดสายตา สั้นร้อยหนึ่ง ต้องตัดแว่นแล้ว

 

กับไปฉีดยาแก้ไข้หวัด แถม h1n1 สายพันธ์เก่า ฉีดตอนแรกไม่เจ็บเลย สักพักเจ็บมาก ปวดง่ะ ก็เลยไปทาน s&p กับแต้ว สปาเก็ตตี้กุ้งพริกขี้หนู ชอบที่สุด น้อยแต่อร่อย แล้วก็ทานยา

สักพัก มึน ตัวรุมๆ ก็เอาเชื้อโรคมาใส่ตัวแบบเข้มข้น

 

แต่ก็ต้องประชุม  เครียดดดดดดดดดดดดดดด

ฟาดฟัน

เราก็เลยเอาตลก ไร้สาระมาสู้

คุยกับนุชคิวไปนอกเราคือเดือนหน้า

 

เค้าไม่อยากไป

เครียดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

 

พี่เจ้คบอกฉันเป็นหัวหน้าต้องเรียกลูกน้อง self จัดของฉันมาประชุม

 

 

เค้าไม่ใช่หัวหน้า ไม่อยากเป็น

ฮือออออออออออออออออออออออออออออ

เครียดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

 

ไม่อยากเป้นผู้ใหญ่

ไม่อยากรับผิดชอบ

ไม่อยากอยู่บนวงจรสามเหลี่ยม ยิ่งสู้ยิ่งหนาว

 

 

เค้าอยากดู af กับ ละคร กับ ไปเที่ยว เท่านั้นนนนนนนนน

 

 

สิ้นเดือนไปเข้า corse ที่เชียงใหม่เจ็ดวัน ของวัดผาที่ดอยสะเก็ด

เป็น course บำบัด งด af  บอกทุกคนว่า ออกมา เป็นอีกคนเลิกบ้า af แล้ว

ไม่มีใครเชื่อ

 

เจ้บอกว่า ก่อนไปเดินถนนคนเดิน วันกลับ ไปกินของอร่อยๆ ร้านน่ารักกันเน๊อะ

 

จ้าเจ้ คิดเที่ยวทั้งไปและกลับ

 

 

ไปดูต้อลเขียนในบ้านเขียว

 

                                      

 

 ผ่านมา 2 ปีแล้วนะครับ สำหรับบางคนเวลาสองปีอาจจะนาน แต่สำหรับต้อลเองมันเป็นเวลาที่ผ่านไปเร็วมาก เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก อาจจะผ่านไปเร็วแต่ก็เหมือนเราได้เรียนรู้ ได้พบเจอ และได้ผ่านอะไรมามากมาย ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดี และการที่ได้มารู้จักทุกคนในวันนี้นับว่าเป็นเรื่องราวดีๆที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมา หลายครั้งที่มีปัญหา แต่ก็ไม่ท้อ เพราะได้รู้ว่ายังมีคนที่เข้าใจ และบางครั้งได้รู้ว่าสิ่งที่เราทำไปบางสิ่งบางอย่างทำให้ใครหลายคนมีควาามสุข มีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ แค่นี้ก็ทำให้มีควาสุขมากแล้ว สิ่งเหล่านี้เหมือนเป็นการเติมพลังใจให้กันและกัน ความสุขที่ได้รับคงไม่มีใครที่จะรับรู้ได้ดีไปกว่าตัวเราเองและต่อให้มีเงินมากมายแค่ไหนก็คงหาซื้อมาไม่ได้ ขอบคุณทุกคนมากนะครับ
ที่ผ่านมาคิดว่าต้อลเองก็เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่งที่รักในเสียงดนตรี ไม่แตกต่างอะไรไปจากคนอื่นๆ และอาจจะมีหลายครั้งการแสดงออก หรือ ทำอะไรลงไปอาจจะทำให้ใครหลายๆคน ไม่ชอบ ไม่พอใจ ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม ก็ถือโอกาสนี้ขอโทษด้วยนะครับ อยากบอกว่าสิ่งที่ทำไป ไม่ได้มีเจตนาไม่ดีจริงๆ<< ดีกันนะๆ
หลายคนถามมาเกี่ยวกับเรื่องการเรียน ปีนี้ต้อลจะลงเรียนแล้วนะครับ คณะนิติศาสตร์เหมือนเดิม เพราะโอนมาได้ เกือบครึ่งแล้ว ที่เหลือก็จะเรียนเท่าที่ไหวไม่หนักจนเกินไป ไม่ต้องเป็นห่วงครับ ไม่ทิ้งเรื่องเรียนแน่นอน
และช่วงนี้งานส่วนใหญ่ก็อย่างที่รู้ๆกัน เดินสายโปรโมทเพลง ต้องเดินทางบ่อยอาจจะเหนื่อยหน่อย แต่ก็จะทำให้เต็มที่ครับ
เรื่องงานเพลง นอกจากซิงเกิ้ล รักมุมใหม่ที่ปล่อยไปแล้ว เพลงต่อมาก็คงจะเป็นเพลงประกอบละคร เศรษฐีข้างเขียง แล้วจะมีอีกทีก็คงปลายปีเลย ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลง ไว้จะมาบอกกันเรื่อยๆนะครับ
สุดท้ายละครเรื่องแรก เหลือถ่ายไม่กี่ครั้งก็จะปิดกล้องแล้ว และไม่นานเกินรอได้ดูแน่นอน<< พูดแบบนี้มานานมากแล้ว 55+ แต่รับรองว่าหลายคนน่าจะชอบในบทบาทนี้นะครับ เพราะว่านิสัย"หลาน"ตัวละครตัวนี้คล้ายกับตัวต้อลมาก สู้ๆครับผม แล้วพบกันใหม่

 

 

 

 

 

เฮ้ย น้องบอกว่า ดีกันนะ ดีก็ได้ ก็ไม่ได้โกธรอะไรนี่นา แอ๊บแบ้วใสซื่อซะงั้น

ก็เล่นแช่งกันอย่างนี้ กลัวง่ะ ไม่ดีด้วยได้ไง

 

 

เมื่อวานไปทาน buffet ที่คุโรดะ อีกแล้ว ในrca หลังดูคอนน้อง

อร่อย หนวดปลาหมึกทอดกรอบ ฃัลมอนอุ่นร้อนสไลด์ เห็ดเข็มทองอบเนย และอื่นๆ สองจานแรกทานคนเดียว เพราะจุ๋มทานไม่ได้ บอกว่าทานอะไรไปกับจี๋ มันบอกว่า คุ้มแล้ว

 

  วันนี้ตาบวมเพราะ ต้องขับรถส่งจุ๋มแล้วทำงานเช้า ตาบวม ใต้ตาดำ ทีแรกตกใจ ปรากฏว่า ง่วงจัดล้างมาสคาร่าไมหมด

 

 

เขียนเยอะวันนี้

 

 

กลุ้ม เครียด เจ็บแขน ไม่มีคนดูคอนด้วย อยากไปดูน้องที่เชียงใหม่ เจ้ต่ายไปเที่ยวสแกน แหม่มไปทำงานที่ภูเก็ต

 

 

เฮ้ออออออออออออออ

 

  เพลงนี้ตรงกับชีวิตตตตตตตตตตต

 

ขอพื้นที่เล็กๆในไดนี้ที่ทำให้ฉันรู้ว่า ใจฉันยังเป็นเด็กอยู่เสมอ

ผู้หญิงสดใส ยิ้มเก่งคนนั้น อย่าเพิ่งหายไปนะ

เด็กผู้หญิงถักเปียสองข้าง ช่างถาม ดื้อตาใสคนนั้น ยังอยู่ใน ยัยหน้าบึ้ง หน้าตาไม่รับคนนอก นิสัยไม่ดีคนนี้  

วันนี้ใจมันหนักๆ

 

 

 

จะต้องถอนใจ อีกสักเท่าไร
โลกแห่งความเป็นจริง ไม่เคยเป็นอย่างใจ
วันและคืนเปลี่ยนหมุน ให้เราวิ่งตามเรื่อยไป
โตแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป

การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย
มันไม่คุ้นไม่เคย ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ
ไม่มีเวลาเหลือ ไว้ฟังไว้คิดถึงใคร
โตแล้ว ต้องทำอย่างไร

เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ
จนตัวเราเองอาจหล่นหาย
เมื่อเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในใจ เขาไปไหน
ทำไมวันนี้เขาหายไปจากเรา

ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม
ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า
ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป
แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ
ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้
โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย
เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ เอาไว้

ตรงขอบฟ้านั้น มีรุ้งพาดผ่าน
เมื่อความจริงความฝันได้มาบรรจบกัน
ที่ดินแดนแห่งนั้น เด็กน้อยคนหนึ่งกับฉัน
จูงมือเดินไปด้วยกัน

เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ
จนลืมว่าเราเคยเป็นใคร
อย่าลืมเด็กน้อย ทิ้งปล่อยเขาคอยอยู่เดียวดาย
ได้ยินใช่ไหมเสียงนั้นที่เรียกเรา

ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม
ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า
ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป
แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ
ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้
โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย
เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ จะอยู่กับฉันตลอดไป

(ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก)
อยู่กับฉันตลอด ไม่ให้ใครแย่งไป
(ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก)

 

ความฝันที่มองด้วยตา ช่างสวยงามกว่าความฝันที่หลับตามอง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic