หนีตามความฝัน

 

 

ควันหลงจาก หนีตามกาลิเลโอ

 

ลอนดอน

ฉันรักฤดูใบได้ผลิที่ลอนดอนเป็นที่สุด ที่นี่ ดอกครอคัส คาเมลเลีย แดฟโฟดิล นาร์ซิสซัส ไอริส ตามมาด้วยทิวลิป บานอยู่เต็มเมือง อากาศที่เริ่มอุ่นหลังหิมะตก ดินสีดำสลับน้ำแข็งหิมะ มีดอกไม้หลากสีผลิขึ้นมา ตามสวนสาธารณะ หน้าต่าง ริมถนน อากาศยังคงเย็นชื้น มีฝนพรำบ้าง  แต่ก็ให้บรรยากาศเมืองนอกกับคนเมืองร้อนอย่าฉัน ถ้าว่างฉันจะหาโอกาสนั่งรถไฟไปโซนสี่ เดินเล่นที่สวนคิวการ์เด้น ทั้งวัน เอาหนังสือไปอ่าน ดื่มด่ำกับดอกไม้เมืองหนาว

 

ที่อังกฤษ สิ่งที่ฉันชอบดูอีกอย่างคือ ผ้าม่านสีขาว ลวดลายดอกไม้ ฉลุสวยงาม ทำให้เดินตามท้องถนนอย่างเพลินตา แต่ ถนน อ๊อกฟอร์ด สตีท ก็ทำให้นักช๊อบอย่างเราอยู่ได้เป็นวัน ถึงจะไม่มีเสน่ห์เท่าถนน portobello marget ตลาดขายของโบราณยุควิคตอเรียน กับ เสื้อผ้าข้าวของแบบวินเทจ สถานีที่ลงก็ชื่อโรแมนติก nothinghill gate ที่เป็นหนังสุดแสนโรแมนติกนั้นแหล่ะ ที่นี่ก็เป็นที่หลงรักเช่นกัน

 

ใครมาอังกฤษไม่ได้มาดูเปลี่ยน guard มีขบวนทหารในชุดเสื้อแดง เหมือนตุ๊กตาตะกั่ว แต่ฉันกลับชอบความเท่ของทหารม้า ในชุดดำมากกว่า ฉันเคยเดินผ่านหน้าพระราชวังบัคกิ้งแฮม แล้วทหารให้หยุดอยู่ตรงหน้าวัง มีรถสีดำออกมาพอดี และกระจกก็เลื่อนลง ฉันเห็นคนในรถโบกมือให้ ถึงกับอุทานไปว่า queen ท่านเปิดมาตรงหน้าฉันพอดี หน้าตายิ้มแย้มมีเมตตา เป็นเหตุการณ์ที่สุดประทับใจในลอนดอน

 

ปารีส

ครั้งแรกเรามาปารีสแบบ beckpecker นอน youth hostel เป็นห้องละสี่เตียง ห้องน้ำรวม เป็นครั้งแรกเช่นกัน ที่กระมิดกระเมี้ยนออกมาจากห้องน้ำ แล้วเห็นสาวเดินสบายใจไร้เสื้อผ้า อืมม์ ก็ติดตามานานโข

ครั้งต่อมาเหมือนโดนหลอกให้มานอนที่พักคนไทยแถวประตูชัย ภายนอกตึกสวยหรู ภายในยิ่งว่ารูหนู ฉันนอนไม่ได้ น่ากลัวมาก ลากกระเป๋ากันออกมา ได้ที่พักใหม่ติดประตูชัยเป็นห้องรับแขกพี่ที่ทำงานที่ไม่รู้จัก แกสงสารที่ฉันดูหนาวจนสั่น เราเลยได้ที่ที่ปลอดภัย แถมอยู่ใจกลางเมือง

ส่วนมากเราจะเดินจากประตูชัย ผ่าน ชอง เซลิเซ่  ข้ามสวนสาธารณะใหญ่ๆ วนไปหอไอเฟล เดินไปน้ำพุของมาร์ ปารีสนี่ช่างยิ่งใหญ่ ไม่นับลูฟท์ที่ต้องเดินทั้งวันอีกนะ

แต่ที่ประทับใจที่สุดในปารีส คือ มองมาร์ต ด้านหลังรวมศิลปิน เป็นที่ในความทรงจำอีกแห่งของฉันเลย คือภาพที่มองจากถนนที่เป็นทางลาดขึ้นมองมาร์ตเห็นตัวโบสถ์ด้านหลัง เหมือนภาพสีน้ำที่เป็นศิลปะเหลือเกิน

 

แต่ที่เหมือนกับ หนีตามกาลิเลโอ คือ ตั๋วรถไฟที่เรียกว่า เอิง ก๊ากเน่ ที่เวลาเข้ารถไฟใต้ดิน คนฝรั่งเศสจะโกง โดยเข้าซ้อนสองคน แบบในหนังเลย พวกฉันก็ทำกันมาตลอด มาโดนจับได้ที่สถานีมองมาร์ตนี่แหล่ะ แถมยังวิ่งหนี แต่ก็ไม่ทัน ตอนแรกกลัวมาก แต่ก็แค่โดนปรับประมาณพันบาท สลดกันไป ที่น่าเจ็บใจ ตั๋วเต็มกระเป๋า แต่ทำไมอยากโกง

 

 

เวนิช

สายหมอกตอนเช้าสีกุหลาบที่โรยต่ำเป็นสายทั้งเมืองเหมือนโอบกอด ตึกแบบโบราณสีเหลือง และ ลำคลองมากมาย เป็นภาพที่ฉันจดจำในเช้าวันหนึ่ง ที่โรงแรมแสนสวยตกแต่งแบบบาร๊อคที่ริมคลอง เวนิช ฉันเปิดหน้าต่างออกมาเห็นภาพดังกล่าว คุณลุงเจ้าของโรงแรมบอกเป็นเรื่องธรรมดาที่นี่ แต่ เป็นภาพที่ลืมไม่ลงสำหรับฉัน

 

พระอาทิตย์ดวงกลมโตสีส้ม กำลังจะตกสู่ ลำคลองแสนโรแมนติก ฉากหลังเป็นตึกของเมืองเวนิช ฉันนั่งหน้าสุดของเรือเมล์ พร้อมกับฉากธรรมชาติดังกล่าว เรือกำลังแซงกลุ่มเรือกอนโดล่าสี่ลำ พร้อมเสียงเพลง ซานต้า ลูเซีย ลั่นท้องน้ำ สะกดทุกคนให้นิ่งฟัง ล่องอารมณ์ไปตามสายน้ำช่างพระอาทิตย์ตก

 

 

สามเมืองที่แสนประทับใจในหนัง แต่ นักท่องเที่ยวอย่างฉัน ยังมีเมืองอีกมากมาย ที่อยู่ในความทรงจำ โชคดี ที่มีโอกาสเห็นสิ่งที่น่าประทับใจรอบตัว เมื่อใจพร้อมเปิดกว้างสู่การเดินทางตามความฝัน  คุณย่อมไม่พลาดสิ่งสวยงามตามทางเดินอย่างแน่นอน

 

stillness

 

               

 

 

ความฝันที่มองด้วยตา ช่างสวยงามกว่าความฝันที่หลับตามอง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic