เร่ขายฝัน

 

 

ใครอยากมีฝันล้อมวงตรงเข้ามา

ละครเวที the legend of rae khai fun the musical

 

จริงๆเค้าเริ่มเล่นกันไปตั้งแต่วันที่สอง ฉันก็อดใจรอ ไม่รับข่าว ไม่อ่านเรื่องย่อ หรือ spoil ใดใด ปิดรับเรื่องเหล่านี้ไปเลย

 

เพราะ จะเป็นคนดูอะไรสดสด ตื่นเต้นถึงเรื่องจะผ่านไปนานยังไง อิช้านก็ตื่นเต้นคนเดียวก็ได้

 

แต่เดี๋ยวก่อน ก่อนไปดูละครเวที อาบน้ำ สระผมหมักผมอย่างหอม แล้ว เราก็ไปทานอาหาร buffet ปิ้งย่างที่ร้าน เซกิเต ที่ตึกชาญ 2 ข้างๆ M THEATRE   

 

เค้าว่าอร่อย ก็อร่อยจริงๆนะ ราคา 390 net มาอย่างนี้ ต้องทานเนื้อสักหน่อย แต่ฉันรับผิดชอบคนเดียวเพราะจุ๋มไม่ทาน ปกติ ชีวิตจริง ฉันก็ไม่ได้ทานเนื้อหรอก แต่เนื้อพิเศษอดไม่ไหว เนื้อลายก็งั้นๆ แต่เนื้อติดมันอร่อยมาก ละลายในปาก กุ้งที่นี่ ตัวเล็กแต่มีมัน ประกระพงก็สด ปลาหมึก ซัลมอน แต่ร้านนี้ดีจัง ถ้าไม่ปิ้งไม่คิดเงินคืนได้

อิ่ม อร่อยมาก ออกมา ตัวเหม็น หัวเหม็น แล้วเราจะไปเหม็นต่อในโรงละคร ใจร้ายมากฉัน ขอโทษคนรอบข้างนะคะ

 

วันนี้ นั่งหน้า ทำเลดี ละครสนุก เพลงเฉลียงยังมีความเป็นตัวของตัวเอง เหมือนคนพูดไม่รู้เรื่อง แต่พอฟังแล้ว เข้าใจง่ายจัง

ก็ช่วงหนึ่งของชีวิตวัยรุ่นฉันนับถือหนังสือคุยกับประภาสของพี่จิกมากกว่า พ่อแม่อีก มันอิน มันโดน

แล้วก็แอบรักพี่จุ้ย คนอบอุ่น แนวจ๋า ไม่รู้ว่าอิทธิพลของเพลงเที่ยวละไม ทำให้ฉันเที่ยวไม่หยุดอย่างทุกวันนี้หรือเปล่า

 

เพลงเฉลียงกับละคร ถ้าจะถามหนึ่งในเพลงที่ชอบมากที่สุดแบบชิงที่หนึ่งที่สอง คือ ต้นชบากับคนตาบอด กับนิทานหิ่งห้อย แต่ นิทานหิ่งห้อยมีเรื่องให้ประทับใจมากกว่า

 

 หิ่งห้อยในกล่องตอนนี้เหมือนหนอนตัวหนึ่ง ไม่สวยดังซึ่งตอนอยู่
ใต้ต้นลำพูส่องแสง ยายยิ้มแล้วสอนตาม จะมองเห็นความจริง
อย่าขังความจริงที่เห็น อย่างขังความงาม

 

เมื่อตอนน้ำท่วมบ้านตอนเด็กๆ มีปลาหัวตะกั่วว่ายอยู่ที่หน้าบ้าน ฉันเฝ้ามองดูปลาหัวตะกั่วแสนสวยถ้ามันมาเป็นของฉันอยู่ในขวดคงดีก็เลยจับใส่ขวด เฝ้าดู ทำไมมันไม่เห็นเหมือนที่อยู่ในน้ำสะท้อนแสงเลย คุณน้าบอกให้ฟังเพลงนิทานหิ่งห้อยเป็นครั้งแรก คืนนั้น ฉันฝันถึงปลาว่ายวนอยู่ในหัว ตื่นเช้า รีบเอามันไปปล่อย แถมคุณยายพาไปตักบาตรตอนเช้า

กักขังใครไม่สนุกตรงไหนเลย

 

 นอกเรื่องไปไกล ก็อินกับเพลงเฉลียง

ละครเรื่องนี้เค้าแยกเป็นสองเมือง คือ เมืองตรรกะ กับ เมือง เอกเขนก

 

เมืองตรรกะ คือ ตัวเลข ทุก อย่างเป็นข้อมูลและเหตุผล พูดจาประสาข้อมูล มีหัวหน้าชื่อ ห้าสิบห้าสิบ คุณญานีเล่น ตลกมาก ทุกคำที่พูดมีแต่ความไม่แน่ใจห้าสิบๆ ฝ่ายประชากรชื่อ ศูนย์พัน พระเอกคือบอยชื่อพันหนึ่ง ตัวร้ายคือต้อลชื่อแสนเก้า นางรองคือลูกโป่ง ชื่อ พายอาร์

ฉากแรกของเมืองตรรกะ สนุกง่ะ ขำในความที่เอาเหตุผลมาล้อเล่น โดยให้ต้อลเล่าอย่างเป็นจริงเป็นจัง  ต้อลมันเก่งไม่หลุดคาเรกเตอร์ทั้งๆที่โครตฮา ที่คนล้างจานทำไฟเมืองตรรกะดับ สืบกันโยงใยจนวุ่นกันทั้งเมือง

 

ก็เพราะชายตาบอด ที่มาจากเมืองอื่น แนะนำให้คนทำตามฝัน ใช่ใจคิด อย่างไปทำตามเหตุผลให้มากนัก ทางฝ่ายเมืองตรรกะถือเป็นการมอมเมาประชาชนเลยให้พันหนึ่งไปสืบ

ฉากที่ชอบคือ ที่บอยเดินแบบตรรกะ แล้วบอกรักพายอาร์ แบบใช้สมองบอกรักว่า ที่ต้องแต่งงานกันเพราะเหมาะสม ด้วยเหตุผลมากมาย คิดไปได้ สนุกดี ฟังแล้ว อย่างจะร้องกรี๊ด หยุดพูดซะที มันไม่ใช่ความรักหรอก

 

มาทางฝั่งเมืองเอกเขนก ฉากสวยต้นไม้ ในป่าใหญ่ มีเฉลียงใหญ่บนต้นไม้ไว้หย่อนใจ ที่พระจันทร์ โบว์ นางเอกชอบมานั่งเล่น โดยมี ชนะลม นัท เป็นเพื่อนอ่อนแอรักบทกวีแอบรักพระจันทร์อยู่ แต่ก็มีลูกสาวหัวหน้าเผ่า ปุยปุย มิ้นท์ มาชอบชนะยมแบบออกนอกหน้าอีกที ชุลมุนวุ่นรัก

ช่วงนี้ มิ้นท์เธอคือสุดยอดความสดใส ความสนุก น่ารักมากกกกกกกก ขโมยซีนทุกคน ถึงมิ้นจะขาใหญ่ไม่สัมพันธ์กับแขนที่เรียวเล็ก ปุยปุย ห้าว เจ้าพลัง สั่งทุกคนได้ เพราะเธอจะอารมณ์เสียเอาจนได้ ปราบเสือปราบหมี มารักคนอ่อนแอแบบชนะลม ฉะนั้น ปุยปุยจีบชนะลมเป็นอะไรที่น่ารักที่สุด บางเรื่องเธองงกับความโรแมนติกของบทกวี ธรรมชาติ แต่เธอก็หยวนๆเพื่อคนที่เธอรัก

ใครดูมิ้นช่วงนี้คงต้องหลงรักเธอบ้างหล่ะ

ชนะลม นัทเล่นดีง่ะ อินคาเรคเตอร์คนอ่อนแอ รักบทกวี แอบรักแต่ไม่กล้าบอก แต่ก็น่ารัก ตัวเล็ก เพลงไม่คิดถามก็เพราะ เสียน้ำตาไปกับพี่นัทจริงๆ ตอนพี่นัทโดนยิงตาย แอบเห็นชนะลมเห็นแก่ตัวตอนไล่พันหนึ่งไป เค้ารู้นะคิดอะไร แต่ก็ เข้าใจอารมณ์ ชนะลมชื่นชมพระจันทร์ เป็นอย่างดีทีเดียว

 

ยับยับ พี่เหมี่ยว ก็เล่นเก่งมาก มาบทไหนไปได้หมด โดยเฉพาะบทตลก คนเมืองเอกเขนก ตลกจัง ทั้งเมือง ตาแก้มน้อย นายไข่เจียว กับ คนที่คุ้นหน้า ที่เจ็บบ่อยๆ สนุกสนานกันมาก

 

มาถึง น้องโบว์ พระจันทร์ สวย เสียงใส ร้องเพลงเสียงใสกิ๊ก ฉันคิดว่า โบว์คือปัญหาของละครเรื่องนี้ ที่เราไม่ได้เอาใจช่วยนางเอกเท่าไหร่ ด้วยท่าทาง ท่าเดิน สำเนียงพูดติดภาษาอังกฤษ ฉันว่า ไม่ธรรมชาติ ไม่ลึกในตัวละคร แล้วก็ พระเอกนางเอกเรื่องนี้ ไม่มีเคมีให้คนดูกิ๊บกิ๊วเล้ยยย มีบางตอนแอบง่วงด้วย

 

 

กลับมาที่เมืองตรรกะ ที่ติดต่อพันหนึ่งคนใหม่ที่มีอารมณ์ความรู้สึก กลับเมือง และเรื่องก็เผยว่า เป็นแผนของแสนเก้า ที่ทำให้เครื่องบินตก แต่ ใครก็ทำอะไรแสนเก้าไม่ได้เพราะคุมอำนาจไว้หมดแล้ว

 

 คุณสุประวัติ ชายตาบอด เล่นได้ สบายๆ เข้าใจโลก และ มีความงามในใจ หวังดีต่อ ชายหนุ่มที่น่าสงสารที่สุดในเรื่อง คือ แสนเก้า สุดยอด

 

แสนเก้า ต้อล ฉันสงสารตัวละครตัวนี้ แล้วน้องต้อลดันมารับบทนี้ก็เลยสงสารเป็นสองเท่า ชายหนุ่มที่มีดีทุกอย่างเท่ากับคนที่ได้ที่หนึ่ง แต่ด้วยดุลยพินิจ ทำให้เค้าเป็นที่สองรองจากพันหนึ่งตลอดกาลจนเป็นปมในใจ อยากจะเป็น อยากจะได้ที่หนึ่ง ในสิ่งที่ตัวเองไม่เคยได้รับโอกาส

และถ่ายทอดเป็นอารมณ์ที่พลุงพล่นอัดแน่นทำให้คนดูอย่างฉันบีบหัวใจ ในเพลง อยู่ที่ใคร เพลงที่ทรงพลังที่สุดในละครเรื่องนี้

อยู่ที่ใคร  ใครเป็นคนเห็น  อยู่ที่ใคร ใครเป็นคนได้ยิน   อยู่ที่ใคร ใครเป็นคนตัดสิน  อยู่ที่ใครขึ้นว่าอยู่ที่ใคร

 

น่าเสียดาย ที่ชายตาบอด พยายามจะโน้มน้าวแสนเก้า

โดยพยายามบอกในตอนที่เจอครั้งแรก

 

บอดก็เพียงสายตาเท่านั้น แต่จิตใจก็ยังผูกพันความงาม
อาจจะรับรู้ไปตาม สูดกลิ่นงามฟังเสียงวิไลร่มไม้บังเงา
ต่างก็เพียง ผู้จะชม สิ่งจะชมสำคัญในมันนั่นคืออันใด
เหตุกับผลนั้นหรือว่าใจ ต้นชบาก็มีความหมายไปตามคนมอง
สิ่งจะงาม อยู่กับใจ บอดที่ใจเห็นไปอย่างไรไม่มีวันงาม
โลกจะสวยนั้นสวยไปตาม จิตที่งามมองโลกสดใสไปในทางดี

และในตอนที่แสนเก้าจะให้ประหารตัวเอง ก็ยังเตือนแสนเก้า

หิ่งห้อยในกล่องตอนนี้เหมือนหนอนตัวหนึ่ง ไม่สวยดังซึ่งตอนอยู่
ใต้ต้นลำพูส่องแสง ยายยิ้มแล้วสอนตาม จะมองเห็นความจริง
อย่าขังความจริงที่เห็น อย่างขังความงาม

 

น่าเสียดายที่แสนเก้าลั่นปืนใส่ชายตาบอดจนตาย และเหตุการณ์ก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนต้องทำลายล้างเมืองเอกเขนก แต่ก็มาช๊อคที่ว่า หลังจากสั่งทำลายเมืองนั้นหญิงคนที่เค้ารักมากที่สุด พาย์อาร์ไปเมืองนั้นโดยไม่รู้ว่า เป็นหรือตาย

 

การที่นึกว่าตัวเองสูญเสียพายอาร์ คงทำให้แสนเก้าเข้าใจว่า สิ่งที่ตัวเองไขว่ขว้า มันไม่ใช่

ต้อลเล่นเป็นแสนเก้าจนเรานึกว่าเค้าเป็นตัวนั้นจริงๆ แต่ เป็นคนแลวที่มีมิติ น่าสงสาร น่าเอาใจช่วย และ ละสายตาไม่ได้อย่างที่ waan บอกจริงๆ ฉันยังเสียน้ำตาสงสารแสนเก้าซะเหลือเกิน ยังไงต้อลก็เป็นพระเอกในคราบผู้ร้ายของช้านนน

 

แต่ ในที่สุด แสนเก้าก็คือ พี่จุ้ย ที่ดู อบอุ่นเข้าใจโลก คนที่สอนว่า อย่าเชื่อทุกอย่างที่เห็น ทุกอย่างมีเหตุผลมากมาย แต่ถ้าจะเชื่อ ให้เชื่อความงามจากใจตัวเอง เมืองตรรกะ และ เอกเขนก สามารถ รวมกันอยู่ได้ในตัวคนคนเดียว ถ้าเราใช้สิ่งนั้นให้เป็น อันนี้คิดต่อเอง

ปลื้ม คนที่ชอบสองคนเล่นเป็นคนเดียวกัน ชอบทั้ง น้องต้อลและพี่จุ้ยเลย แต่ขอติทั้งคู่นิด เสื้อต้อลอะไรจะติดกระดุมจนแอวคอด แต่เสื้อพี่จุ้ย มันเห็นพุงโผล่มาเหมือนคนท้องเลยค่ะ 

ตอนที่ร้องเพลงต่อกัน เสียงเพราะ อ่อนโยนทั้งคู่ อยากดูคอนเสิร์ต พี่จุ้ยกับต้อล จะมีใครจัดไหม ฉันเป็นแฟนพันธ์แท้เพลงพี่จ้ยเลยหล่ะ

ละครยังไม่หมด สุดท้ายมาเผยว่า หลานสาวของแสนเก้าที่มีคุณยายเป็นพาย์อาร์ก็คือหนูน้อยสารภีนั่นเอง

 

ลั้นลันลาเด็กน้อยสารภี ลั้นลันลาไม่ยอมฟังครู ลั้นลันลาครูเงื้อไม้ตี ลั้นลันลาสารภีตีตอบ

เด็กในเพลงกล้วยไข่นั่นเอง เกิดสงครามพันครั้งเด็กก็ยังสวยงามเป็นเพียงแค่สงครามความเดียงสาเท่าเดิม

 

ยังมีตัวละครอื่นๆอีก บอยเล่นได้เป็นพระเอกได้อย่างสบายๆ บทถนัด บอย3 ที่เล่นเป็นพ่อร้องเพลงกล่อมลูกในตัวละครลับเล่นดีอ่อนโน อบอุ่น ชอบจัง ส่วนเด็กๆที่เล่นเรื่องนี้เล่นเก่ง น่ารักมากๆ โดยเฉพาะเด็กพระจันทร์วัยเด็กหน้าตาน่ารักสุดๆ ลูกโป่ง เสียงเพราะ แต่ เล่นไม่ลึก ติดความเป็นลูกโป่งนิดๆหน่อยๆออกมาอีกแล้ว แต่เพลงใหม่ที่ร้องเพราะมาก แต่ดูๆแล้วลูกโป่งสวยขึ้นนะเนี้ย

 

 

ใครยังมีฝันอยู่ยกมือขึ้น

 

ยังไงขอเอาคำพูดสุดโดนกระแทกใจของชายตาบอดว่า

 

"สิ่งที่จะหยุดความฝันของเราได้ มีสิ่งเดียวเพียงเท่านั้น คือตัวเราเอง...."

 

ก็ที่จะขายฝันใครได้ อย่าให้ใครมาดับความฝันคุณก่อนหล่ะ

 

 

มาฟังแง่งามในเนื้อเพลงแบบเฉลียงนะคะ

 

  

เพราะฉันรู้ว่าเธออ่อนโยน และฉันรู้เธอเอาใจใส่
อยากจะฝากหัวใจดวงหนึ่ง มีสิ่งของมากมายข้างใน

ท้องทะเล และป่าเขา ลำเนาไพร
ฟ้าและเมฆ และหมอกดาว น้อยใหญ่
แดดที่ยังส่องแสง น้ำบนใบหญ้า ลมที่ยังพัดโชย

จะฝากให้เธอไว้ จะฝากให้เธอ
จะฝากให้เธอไว้ จะฝากเอาไว้ที่เธอ

เพราะฉันรู้ว่าเธอห่วงใย รักและหวงมากมายเช่นกัน
จึงได้ฝากของอันสำคัญ ให้เธอเก็บมันให้นานเท่านาน

 

 

ฝันและเชื่อว่า โลกยังสวย

 

ถ้ายังเห็นดอกไม้ ถ้ายังมองเห็นความชุ่มฉ่ำ
คงยังมองเห็นใจมั่น เปื่ยมด้วยหวังดังใจ มีดอกไม้ชื่นชม

* โลกดูเหมือนโหดร้าย ไม่เป็นดังฝันดังเราใฝ่
มองไปทางไหนดูหม่นขาดดอกไม้ชื่นชม เพราะดอกไม้แห้งเหี่ยว

เสียอาจเสียใจ ร้องเถิดร้องไห้ ปลดปล่อยมันเสียจากใจ
ฝนขาดฟ้าไป รอความหวังใหม่ ดินจะเปียกฝนอีกครั้ง

โลกยังสวยเสมอ ไม่เกินเราฝันเกินเราใฝ่
ลมพาเกสรปลิวว่อนอีกไม่ช้ารอก่อน เกิดดอกไม้ชื่นชม

ลมพาเกสรปลิวว่อนอีกไม่ช้ารอก่อน เกิดดอกไม้ชื่นชม

 

 

                

 

ความฝันที่มองด้วยตา ช่างสวยงามกว่าความฝันที่หลับตามอง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic