miss....

 

คิดถึงได ไม่ได้มาเขียนตั้งนาน พอจะเข้ามาก็ปิดปรับปรุง ว่าตัวเองติด facebook เอาเข้าไปก็คิดถึงไดมากกว่า ก็ที่นี่เป็นพื้นที่ส่วนตัว บอกเพื่อนไปสองสามคน ไม่ไป ment ใครเท่าไหร่ ไม่สนว่าจะมีคนอ่านเยอะไหม ก็ได้ระบายในที่ที่เราเป็นตัวของเราเองได้ ไดอารี่ก็คือที่ระบายอารมณ์เน๊อะ

 

 

ว่าจะเขียนเรื่องสิงคโปร์

พ่อป่วย

คอนนัทต้อลครั้งสุดท้าย

ไปมักกะสันกับเปิ้ล

 

หมดอารมณ์  วันนี้มึนหัวตัวรุมๆเหมือนจะมีไข้ไปหาหมอ ผิดที่ บอกหมอว่ามึนหัว หมอถามเล็กน้อย ได้ดามามีน ยาแก้เมารถมาทาน นั่งงง ตรูพูดจาไม่รู้เรื่องขนาดนี้เลยเหรอ ป้าอุ๊เดินผ่านมา เล่าให้ป้าฟัง ป้าบอกว่าให้ไปหาจิตแพทย์จะได้หายขาด

 

ก็เลยว่าจะนอนให้ร่างกายรักษาตัวเองจะดีกว่า

 

กลับมาแม่บอกว่า af เข้าบ้านอีกแล้ว มีกาต้อลด้วย แอบเบื่อ จะเข้าอะไรกันบ่อยๆ ต่อไป คำว่า af คงเฝือไปสำหรับฉันแล้ว

แต่ก็ยังคงรัก อ๊อฟปอง พัดชา ว่าน ต้อล กู๊ด ที กุญแจซอล อยู่ละนะ

รับเป็นน้องแล้วไม่ทอดทิ้ง ถ้าน้องทิ้งเราก่อน ก็ ok

 

 

จองลมหายใจ เร่ขายฝัน ไปแล้ว true fantasia คาดว่าจะฟรี

 

ตอนนี้เก็บเงินไปเที่ยวท่าจะดีกว่า

 

 

ชีวิตช่วงนี้รู้สึกสมดุลย์ และพอเพียง

 

 

 

ความฝันที่มองด้วยตา ช่างสวยงามกว่าความฝันที่หลับตามอง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic