password

 

หายไปเป็นปีเพราะ ลืม password และ mail เจอ สแปม หาอะไรไม่เคยเจอ

 

พร้อมกับไปใช้ชีวิตใน facebook กับเพื่อนที่รู้จักเราจริงๆ ก็สนุกไปอีกแบบ แต่ ไดก็ทำให้รู้สึกเป็นตัวของตัวเองมากกว่า

 

กล้าพูดในเรื่องที่อยากพูด

 

ใครที่เคยอ่าน คงรู้ว่า ไดนี้เป็น ไดกิน ไดเที่ยว ได af ขนานแท้ 

ไดที่ไม่ need comment ไม่ค่อยไป ment ใคร โดดเดี่ยวได้โล่ห์กันเลย ก็ผูกพันธ์กับไดอิสมายาวนาน

 

 

สรุป เรื่องกิน แม้น้ำหนักจะเพิ่ม ก็ยังคงเสาะหาของกินมาเนืองๆ

      เรื่องเที่ยว ในประเทศส่วนใหญ่ ต่างประเทศเกี่ยวกับงานล้วนๆ

       เรื่อง af    ลงตัว มีเพื่อนฝูงมากขึ้น เข้าใจ ศิลปินมาก สนิทมากขึ้น รักกันมากขึ้น ตามธรรมชาติ 

       รู้เรื่องวงในเยอะขึ้น ก็ปวดหัวแม้มันจะไม่ใช่เรื่องของเรา ก็ยังมองอย่างคนนอกอยู่ แบบวิเคราะห์ 

       ได้ความว่า คนหนอ ยุ่งหนอ ปลงดี

 

อยู่แบบโฉบๆแบบนี้ดีที่สุด

 

 

ครอบครัว พ่อแม่แก่เฒ่า ก็เลยต้องดูแลเต็มที่ จะได้ไม่มานั่งเสียดายว่าไม่มาดูแลบุพการี

น้องหมา ลักกี้ เก๋ากี้ แปะก๋วย เป็นกำลังใจขั้นสูงสุด เวลามองตาสักกี้ ไม่เคยสงสัยในความรักของหมาน้อยตัวนี้เลย

 

 

ชีวิต เรียบง่าย เป็นสุขแล้ว

ความฝันที่มองด้วยตา ช่างสวยงามกว่าความฝันที่หลับตามอง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic